Ο δρόμος του Ήρωα

0
1046

Ο δρόμος του Ήρωα

Τόσο τα ζώα όσο και οι άνθρωποι αισθάνονται, συγκινούνται, σκέφτονται, επικοινωνούν και χρησιμοποιούν κάποιους κώδικες γλώσσας που δεν είναι απαραίτητα μόνο λεκτικοί.

Στα ζώα είναι πάντα απλοϊκοί. Στον άνθρωπο ιδιαίτερα περίπλοκοι. Θα μπορούσε όμως κάποιος να ισχυριστεί ότι οι διαφορές είναι ποσοτικές κυρίως και δευτερευόντως ποιοτικές.

Ας αναζητήσουμε λοιπόν κάποιες ουσιώδεις διαφορές.

Το θρησκευτικό συναίσθημα το οποίο απουσιάζει παντελώς από τα ζώα είναι μια χαρακτηριστική διαφορά. Είναι προϊόν μιας καθαρά εσωτερικής και πνευματικής αναζήτησης του ανθρώπου.

Κάποιοι ανθρωπολόγοι ισχυρίζονται ότι η πρώτη εκδήλωση ήταν η ταφή των νεκρών ιδωμένη όχι απλά σαν μια πράξη σεβασμού αλλά και στην ελπίδα – πίστη της μεταθανάτιας ζωής. Ένα θρησκευτικό φαινόμενο που βασίζεται στην έννοια του μύθου.

Το Ελληνικό κοσμολογικό μοντέλο διακρίνεται από τρία επίπεδα του μύθου. Το Θεϊκό, το Ηρωικό και το Ανθρώπινο.

Ακόμα και στα παραμύθια, που είναι Μύθοι προσαρμοσμένοι στο παιδικό μυαλό, ανακαλύπτουμε καλά κωδικοποιημένους θησαυρούς σοφίας που αν όμως εφαρμόσουμε τα σωστά κλειδιά ερμηνείας και τα αποκρυπτογραφήσουμε θα ανακαλύψουμε πάντοτε το σταθερό μυθικό μοντέλο.

Δεν θα επεκταθούμε όμως περαιτέρω γιατί το άρθρο μας στοχεύει σε μια συγκεκριμένη διάσταση του μύθου και συγκεκριμένα θα μας απασχολήσει το πρότυπο του ήρωα στον μύθο.

Τόσο στον άνθρωπο όσο και στο ζώο συναντούμε την τάση για αποφυγή της αλλαγής. Η οικειότητα και η ασφάλεια του να παραμένουμε σε ότι ξέρουμε και γνωρίζουμε αποτελεί κοινό τόπο.

Σε αυτή την πεπατημένη το κοινό dna μας αναγνωρίζει ένα δρόμο στον οποίο μπορούμε να αισθανθούμε ασφαλείς διαβαίνοντας τον. Βλέπετε το βήμα προς το άγνωστο και το αβέβαιο εμπεριέχουν τον κίνδυνο.

Όμως ο άνθρωπος έχει την τάση να θαυμάζει τους Ήρωες. Ίσως σαν το ενδιάμεσο στάδιο μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Τους ημίθεους της αρχαίας ελληνικής παράδοσης.

Θαυμάζει τα  καινούργια μονοπάτια στα οποία βαδίζει ο Ήρωας και το σθένος του να προχωρά στο άγνωστο

Στη μυθολογία, αυτός ο τρόπος ύπαρξης αντιπροσωπεύεται συμβολικά από τον ήρωα.

Ήρωες είναι εκείνοι που έχουν το θάρρος ν’ αφήσουν ο, τι έχουν και να προχωρήσουν.

Όχι χωρίς φόβο αλλά χωρίς να υποκύπτουν σε αυτόν.

Όχι μόνο στην αρχαία ελληνική μυθολογία αλλά και στην παγκόσμια

Ο  Βούδας είναι ένας ήρωας που απαρνείται περιουσία και κοινωνική θέση (πρίγκηπας όντας)  και προχωρά.

Στην εβραϊκή παράδοση ο Αβραάμ και ο Μωυσής  κάνουν το ίδιο.

Οι δικοί μας ο Ηρακλής και ο Οδυσσέας προχωρούν ακάθεκτοι χωρίς να δειλιάσουν στους κινδύνους που τους επιφυλάσσει η πορεία τους.

Βλέπουμε λοιπόν το μοτίβο στον Ήρωα. Φεύγει, προχωρά μπροστά και αντέχει την ανασφάλεια και τις δοκιμασίες της πορείας που επέλεξε.

Τους θαυμάζουμε. Φοβόμαστε όμως να ακολουθήσουμε το παράδειγμα τους. Ο φόβος μας κάνει να πιστεύουμε ότι εμείς δεν μπορούμε. Μόνο οι ήρωες μπορούν γιαυτό και είναι τα είδωλα μας. Η γέφυρα μας με το Θείο.

Τι μπορούμε όμως να μάθουμε από τον μύθο; Η αγωνία και η ανασφάλεια που προκαλείται από τον κίνδυνο να χάσει κανείς ό,τι έχει, δεν ελλοχεύει στους ανθρώπους που προσπαθούν να είναι.

Αν είμαστε αυτό που είμαστε και όχι αυτό που έχουμε τότε κανείς και τίποτα δεν μπορεί να μας στερήσει από την αίσθηση της ταυτότητας μας.

Το κέντρο μας μετατοπίζεται μέσα μας και όχι γύρω μας από το πως μας εξετάζουν και ταξινομούν οι άλλοι άνθρωποι.

Σε ένα εσωτερικό κέντρο που όπως η φλεγόμενη βάτος ποτέ δεν καίγεται σε αντίθεση με τα αποκτήματα – στολίδια του φαίνεσθαι

Βλέπετε η λογική, η αγάπη και η δημιουργία κάθε μορφής αναπτύσσονται στο κέντρο. Τότε και μόνο τότε μπορούν να ακτινοβολήσουν ακτίνες φωτός στους γύρω μας.

Αυτός είναι ο δρόμος του Ήρωα και ας μην έχει κανείς αμφιβολία ότι είναι μονόδρομος.

ΘΔ:.

 

Προηγούμενο άρθροΤέκτονας του Φεγγίτη και Τέκτονας του Εξώστη
Επόμενο άρθροRosarium Philosophorum

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ