Το παρόν κείμενο εντάσσεται σε μια κατηγορία κειμένων με τον τίτλο Μη Τεκτονικά. Όπως σε όλα τα κείμενα σε αυτόν τον ιστοτόπο δεν είναι παρά προσωπικές απόψεις . Στην κατηγορία όμως αυτή επιπροσθέτως δεν εμφιλοχωρεί ούτε κατ’ ελάχιστο μια τεκτονική οπτική θεώρηση των πραγμάτων, αλλά μια σύμφωνα με τις γενικές αντιλήψεις του κοινωνικού περιβάλλοντος μας και την προσωπική θεώρηση του κάθε συγγραφέα.


«Αν οι πονηροί ήξεραν τα πλεονεκτήματα της τιμιότητας θα γινόντουσαν τίμιοι για δόλιους λόγους.»

Η παραπάνω φράση που συνηθίζω να εκστομίζω συχνά αποτελεί για πολλούς μια ωραία ατάκα. Για εμένα αποτελεί μια συνειδητή στάση ζωής και θα μου επιτρέψετε να την τεκμηριώσω μέσω ενός πρακτικού παραδείγματος αλλά και μέσω της φιλοσοφίας.

Ως νέος επαγγελματίας και ιδρυτής μιας μικρής οικογενειακής επιχείρησης κλήθηκα να διεκδικήσω μια δουλειά για μια πολύ μεγάλη εταιρεία και ένα project της το οποίο φυσικά είχε και τον ανάλογο ανταγωνισμό. Εισιτήριο μου αποτέλεσε η σύσταση ενός εργαζόμενου εκεί ο οποίος πιστοποίησε τις ικανότητες μου στον χώρο.

Όταν μου ζητήθηκε να κοστολογήσω το project διαπίστωσα ότι οι τιμές του ανταγωνισμού ήταν όχι απλά υπερβολικές αλλά εξωπραγματικές. Ο όγκος της επιχείρησης ( Ανώνυμη Εταιρεία)  και η φήμη της είχαν εξάψει προφανώς την πλεονεξία κάποιων που ως γνωστόν είναι το μόνο φίδι που δεν γητεύεται.

Κατέθεσα λοιπόν μια προσφορά που θεώρησα άκρως ικανοποιητική για εμένα και το έργο που έπρεπε να επιτελέσω αλλά ήταν αισθητά μικρότερη από όλες τις άλλες αντίστοιχες προσφορές.

Μόνο οι συστάσεις του γνωστού μου και ο καλός του λόγος για εμένα με οδήγησε στο Διοικητικό Συμβούλιο για να αιτιολογήσω το χαμηλό της τιμής. Ακόμα θυμάμαι συνεργάτες να με κοιτούν απορώντας γιατί «σκότωσα» (κατ’ αυτούς) την τιμή και δεν εκμεταλλεύτηκα την ευκαιρία για μεγαλύτερο κέρδος.

Την δουλειά την πήρα τελικά. Πριν από 15 χρόνια. Ο ασπρομάλλης Πρόεδρος της εταιρείας με συμπάθησε και έκανα και κάνω ότι είναι δυνατόν για να τιμήσω εκείνη την επιλογή του. Νομίζω ότι πρέπει κάτι να έκανα σωστά γιατί αποτελεί ένα σπουδαίο πελάτη για την επιχείρηση μου όλα αυτά τα 15 χρόνια.

Με σημαντικά έσοδα κάθε έτος. Με νέες παραγγελίες για τις οποίες δεν γίνεται ποτέ καμία οικονομική διαπραγμάτευση. Γιατί απλά ο Πρόεδρος εμπιστεύεται τον Θανάση μας όπως με αποκαλεί. Μια προσφώνηση που θεωρώ όχι μόνο συγκινητική αλλά και τίτλο τιμής.Στηρίζοντας με ποικιλοτρόπως σε επαγγελματικό , προσωπικό ακόμα και σε ακαδημαϊκό επίπεδο .

Τι λέτε λοιπόν; Η επίδειξη εκείνης της τιμιότητας πριν από 15 έτη δεν ήταν η πιο επικερδής σκέψη – πράξη που μπορούσα να επιδείξω; Όχι σε θεωρητικό επίπεδο. Ούτε καν σε επίπεδο αρχών και αξιών. Αλλά σε καθαρά οικονομικό επίπεδο.

Ας εξετάσουμε όμως και την άλλη διάσταση του.

Ο Πλάτωνας μας λέει ότι : «Προορισμός της ζωής δεν είναι η μεγάλη διάρκεια ,άλλα το να ζούμε ενάρετα».

Ο Καντ έγραφε ότι :» Θα πρέπει πάντοτε να αντιμετωπίζουμε τους άλλους ανθρώπους ως σκοπούς αυτούς καθ’αυτούς και όχι ως μέσα για την επίτευξη κάποιου άλλου σκοπού».

Γιαυτό και ο Καντ κάνει λόγο για ηθική της πρόθεσης. Μόνο όταν ξέρουμε οι ίδιοι ότι ενεργούμε με σεβασμό προς τον ηθικό νόμο , τότε και μόνο τότε ενεργούμε ελεύθερα. Μπορεί να ακούγεται αντιφατικό αλλά ο ίδιος σωστά σημειώνει ότι ο άνθρωπος έχει ελεύθερη βούληση ,απλά και μόνο επειδή το αξιώνει. Ο νους κατευθύνει την θέληση του ανθρώπου. Ο άνθρωπος, ως άτομο με τον χαρακτήρα του, υπόκειται στις επιδράσεις του τυχαίου περιβάλλοντος, του εξωτερικού κόσμου, και ως εκ τούτου δεν μπορεί να είναι ελεύθερος.

Αυτή είναι η ετερόνομη τυχαία περίσταση. Αλλά ο πρακτικός νους νομοθετεί την ηθική του αυτόνομου καθήκοντος.

Ο άνθρωπος ως πνευματικό ον, ως προσωπικότητα, είναι ελεύθερος και κατευθύνεται στις πράξεις του από τον ηθικό νόμο, την Κατηγορική Προσταγή.

«Όσο περισσότερο σκέφτομαι, τόσο περισσότερο δυο πράγματα γεμίζουν την
ψυχή μου με μεγάλο θαυμασμό και ολοένα μεγαλύτερη ευλάβεια: ο
έναστρος ουρανός από πάνω μου και ο ηθικός νόμος μέσα μου.» έγραψε ο Καντ.

Ότι οπλίζει την ψυχή και το μυαλό μας είναι δυνατότερο από όλα τα μέταλλα του κόσμου αυτού. Γιατί αυτά είναι φθαρτά . Ενώ οι ιδέες όχι.

Α.Δ.

 

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here