Τεκτονισμός και Σύμβολα

Ο μύστης προέρχεται εκ του ρήματος μυώ < αρχαία ελληνική μυέω που σημαίνει ότι

1) εισάγω κάποιον σε μια νέα θρησκεία, δοξασία αποκαλύπτοντας σταδιακά το τελετουργικό και το βαθύτερο νόημά της

2) αποκαλύπτω σε κάποιον της αρχές και τους σκοπούς μιας μυστικής οργάνωσης, για να τον κάνω μέλος της

3) (μεταφορικά) διδάσκω σε κάποιον τα μυστικά ενός επαγγέλματος, μιας επιστήμης, μιας τέχνης κλπ.

Η μύηση λοιπόν και οι εντρυφούντες μύστες έχουν ένα διττό σκοπό που εκ πρώτης όψεως φαντάζει αντιφατικός στα μάτια των βέβηλων. Σκοπός της μυήσεως είναι να αποκρύψει αλλά και να αποκαλύψει. Σε αυτή την προσπάθεια ο ρόλος του συμβολισμού είναι σημαντικός.

Ο Συμβολισμός είναι η Ιερή Γλώσσα των Μυστών.  Οι συνηθισμένες γλώσσες έχουν δημιουργηθεί και εξυπηρετούν σκοπούς ανάγνωσης και διερεύνησης μιας υποκειμενικής αλήθειας ή τη γνώση μιας κατώτερης λειτουργίας του ανθρώπου όπως η αίσθηση, το συναίσθημα ή η σκέψη .

Σκοπός του συμβολισμού είναι να αποκαλύψει αλήθειες της «αντικειμενικής γνώσης», αφού οι συνηθισμένες γλώσσες είναι εξ’ ορισμού υποκειμενικές και σχετικές.

Αποκαλύπτουν λοιπόν την «αντικειμενική αλήθεια» και ενώ δείχνουν σαν να είναι πλασμένα τα σύμβολα για να την κρύψουν  από τους αμύητους στην ουσία περιγράφουν κάτι το οποίο ο αμύητος αδυνατεί να καταλάβει αφού τα πάθη του στερούν την δυνατότητα να δει τις ακτίνες φωτός που εμπεριέχονται στην αλήθεια αυτή.

Στο σημείο αυτό είναι απαραίτητη μια διάκριση μεταξύ σημάτων ή σημείων και Συμβόλων. Τα σημεία ή σήματα, είναι συνθήκες ή συμβάσεις, όπου συμφωνούμε κάτι να σημαίνει κάτι άλλο, πολλές φορές ακόμη και άσχετα μεταξύ τους πράγματα. Ως ενδεικτικά παραδείγματα μπορούμε να αναφέρουμε τον ΚΟΚ (Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας) και διάφορα εμπορικά σήματα.Τι διαφοροποιεί όμως ένα σύμβολο από ένα σήμα;

Είναι δύο. Το «συμβολίζον» και το «συμβολιζόμενο».

Το συμβολίζον, είναι η υλική παράδοση.

Το συμβολιζόμενο, ανάγεται στις ιδέες, στο υπεραισθητό και υπερλογικό αόρατο.

Τα σήματα ή σημεία της καθημερινής μας ζωής, είναι συνοπτικές απεικονίσεις υλικών πραγμάτων ή καταστάσεων, για πρακτικούς λόγους συντομίας. Τα  σύμβολα είναι υλικές αναπαραστάσεις πραγματικοτήτων, που υπάρχουν στους ανώτερους κόσμους.

Σκοπός τους είναι διαμέσου αυτών και του διαλογισμού να προκληθούν ψυχικές ή πνευματικές δραστηριοποιήσεις, που ακτινοβολούν από και προς την συμβολιζόμενη ιδέα, αυτό δε το γεγονός καλείται βίωση του συμβόλου.

Η μετουσίωση των γνώσεων σε γνώση διέρχεται μέσα από μια βιωματική εμπειρία πάντα.
Σκοπός του συμβόλου είναι η αναγωγή μιας ψυχικής δόνησης (μέσω των
αισθήσεων) προς το πνεύμα και το βίωμα μιας ενορατικής αλήθειας.

Όποιος αποπειραθεί να κατανοήσει το σύμβολο δια μέσω της νόησης και μόνο τότε αυτός συγχέει το σύμβολο με το απλό σήμα. Αν όμως εκλάβουμε τα σύμβολα ως σήματα τότε αυτά χάνουν την δύναμη και την αξία . Αυτός είναι ο λόγος «απόκρυψης» που  από αδυναμία κατανόησης οι βέβηλοι νομίζουν ότι αποκρύπτουν ζηλόφθονα οι Μυημένοι.

Ο «ναός», τα εργαλεία, η όλη διακόσμηση, οι τύποι του Τυπικού, εμείς οι ίδιοι με τους διάφορους βαθμούς και τίτλους μας, τα δρώμενα μας, η αμφίεση μας, τα λεγόμενά μας πρέπει να εκλαμβάνονται ως συμβολικές παραστάσεις και αποτελούν το θέμα συγκεντρώσεως και διαλογισμού. Τότε και μόνο τότε αποκτούν μια δική τους ακτινοβολία, η οποία ενορατικώς καταυγάζει το πνεύμα, του ψυχικά εξαγνισμένου μυημένου.

Η σύνδεσή μας με το Αόρατο – δια του Ανοίγματος των Εργασιών, μετατρέπει
τον συνηθισμένο σύλλογο σε Στοά, την φιλική συγκέντρωση σε Αδελφότητα
και τη φιλία σε Άλυσσο.

Οι λέξεις καθιστούν το Άπειρο πεπερασμένο, τα Σύμβολα ανατείνουν το Πνεύμα προς το Βασίλειο της Άφατης Αλήθειας. Τον σκοπό κάθε μυημένου.

Τα παραπάνω φυσικά αποτελούν μια προσωπική άποψη η οποία μόνο σκοπό έχει να αποτελέσει έναυσμα για εσωτερική αναζήτηση στον καθένα μας.

Α.Δ.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here