Τεκτονική Αδελφότητα

Η συμμετοχή μέσα σε μια οποιαδήποτε ομάδα δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, το αντίθετο μπορεί να γίνει ένα φρένο, μια στρέβλωση για το ίδιο το άτομο αλλά και για τους άλλους γύρω του.

Δεν είναι διόλου τυχαίο που οι πρεσβύτεροι αδελφοί μας δίνουν συγκεκριμένες οδηγίες μέσα από τις οποίες αυτή η εισδοχή μέσα στο σώμα της τεκτονικής αδελφότητας να λάβεi χώρα ομαλά και με θετικότητα.

Αυτό όμως προϋποθέτει από κάθε υποψήφιο μια αγνή επιθυμία για αυτήν την εισδοχή, και μια ταπεινότητα συνδυασμένη με ένα αυθόρμητο σεβασμό στους αρχαιότερους.

Και βέβαια πολύ μελέτη, υπομονή και φυσικά δράση.

Η διαφορά μιας Πνευματικής Σχολής μεταξύ ενός φιλολογικού ή φιλοσοφικού σωματείου έγκειται πως ολόκληρο το σώμα της διδασκαλίας που σου δίνεται δεν είναι μια φαντασία ή κάτι το οποίο ήρθε δια αποκαλύψεως μια συγκεκριμένη στιγμή αλλά το αποτέλεσμα, το επιστέγασμα μιας απελευθερωτικής δράσης και η καταγραφή αυτών των πολύ ουσιαστικών εμπειριών, στο βαθμό που αυτό είναι δυνατόν για την βοήθεια των άλλων αδελφών.

H δράση προηγείται της γνώσης και πως κάθε ανώτερη διάχυση μέσα μας λαμβάνει χώρα, τελείται, πραγματώνεται μετά από μια διεργασία ποικίλων σημαντικών δομικών αλλαγών.

Οι πρεσβύτεροι αδελφοί μοιάζουν αρκετά με την ιδέα του προπονητή που έχουμε όσον αφορά για παράδειγμα ένα ατομικό η ομαδικό άθλημα, αυτός εκτελεί για χάριν μας ένα γνωστικό λογικό έργο δίνοντας μας ενθάρρυνση αλλά και μια σωστή καθοδήγηση όσο αφορά τις τεχνικές που απαιτούνται αλλά προσέξτε το αυτό, στον αγώνα δεν θα πάρει ο προπονητής τον αθλητή στον ώμο του για να τρέξει, αλλά ο ίδιος ο αθλητής θα το κάνει αυτό από μόνος του.

Κάθε ειλικρινείς μαθητής ο οποίος εκφράζει από μέσα του ένα αυθεντικό πόθο για σωτηρία θα πρέπει να σιωπήσει εσωτερικά, το εγώ του να αρχίσει να κατανοεί την αδυναμία του και πως στην συγκεκριμένη διαδικασία που ονομάζουμε μεταμόρφωση, δεν μπορεί να πράξει απολύτως τίποτα.

Μέσα από αυτήν την ευλογημένη σιωπή θα υπάρξει ένας εξαγνισμός αλλά και μια αφύπνιση του πνευματικού του σπινθήρα και ο μαθητής μέσα από την συνέχιση αυτής της διεργασίας θα οδηγηθεί σταδιακά πλήρως από αυτήν την νέα πνευματική συνειδησιακή του κατάσταση.

Οπότε αυτόματα θα γίνει αυτός ο ίδιος, ο μαθητής αλλά και ο δάσκαλος, για αυτόν τον ίδιον, αλλά, και όπως είναι φυσικό στο προσεχές μακρινό μέλλον αν κατορθώσει να αναπτύξει πλήρως εσωτερικά την Πνευματική του Ουσία και βυθιστεί μέσα στο Φως τα χαρίσματα και οι πνευματικές ενέργειες θα τον κοσμήσουν ώστε και αυτός να γίνει ένας εργάτης και υπηρέτης της ανθρωπότητας.

Α.Δ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here