Ο άνθρωπος, που ξεκινά να διανύσει την μυητική ζωή, επωμίζεται, προκειμένου να ζητήσει και να δεχθεί την μύηση, την αποστολή της μεσολάβησης ενός «ιερού πολέμου», εναντίον της απιστίας.

Ομως, ποιός είναι ο άπιστος που αντιπαρατίθεται και που πρέπει να κτυπηθεί και να νικηθεί, προκειμένου ο άνθρωπος να επιβιώσει?

Ο άπιστος είναι η ανθρώπινη προσωπικότητα, πηγή όλων των ελατωμάτων και όλων των κακών που επιβαρύνουν τον άνθρωπο και δεν τον αφήνουν να πετάξει προς τους άπειρους χώρους της γνώσης και της καθαρής διανοητικότητας.

Ο άπιστος είναι το «Εγώ» που ανθίσταται στον εσωτερικό εαυτό, ο άπιστος αποτελείται από τις ανθρώπινες συνθηκολογήσεις που ανθίστανται στην Θεία Φύση, συνθηκολογήσεις ενδυναμωμένες από τις τελλουρικές δυνάμεις που τις υποστηρίζουν.

O Μεγάλος Μυημένος της Γαλιλαίας, που άφησε σημάδια της παρουσίας του σε όλες σχεδόν τις παραδόσεις και με ιδιαίτερο τρόπο στην Δυτική Παράδοση, πριν ξεκινήσει την αποστολή του ανάμεσα στους ανθρώπους, διαλογίσθηκε στην δική του έρημο, όπου πολέμησε ενάντια στην δική του ανθρώπινη φύση η οποία τον έθελξε με τους πιο πανούργους και πιο πονηρούς τρόπους.

Νίκησε τον ιερό πόλεμό του και από εκείνη την στιγμή έδωσε αρχή στην αποστολή του, την οποία αποπεράτωσε με την προσφορά της ζωής του για να επιβεβαιώσει την αυθεντικότητα της αλήθειας με τη μέγιστη θυσία που τον έφερε στην ισορροπία ανάμεσα στην πνευματικοποίηση της ύλης και την υλοποίηση του πνεύματος.

Οι άνθρωποι ακολούθησαν τον δρόμο του, τράφηκαν από τις διδασκαλίες του και το πνεύμα του, δεν αφέθηκαν να περιπλακούν με ανθρώπινες συνθηκολογήσεις, και αντιμετώπισαν, με συνειδητό και αποφασιστικό θάρρος, όλα τα βάσανα που η γήϊνη ζωή φέρει μαζί της.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here